Korean War Legacy Project

Emmanuel Pitsoulakis


Emmanuel Pitsoulakis grew up in Episkopi, Crete during the German occupation. He served as a machine gunner in the Greek Army in Korea from 1954-1955. Although he knew little about the Korean Peninsula before arriving in the country, he soon found many parallels between Korea and his homeland when it was under German control.  He describes the destruction and famine he witnessed while serving. The destruction and famine serve as reminders of his own life.

Video Clips

Young Life

Emmanuel Pitsoulakis shares the struggles of growing up in Crete under German occupation. He notes there was little time to play, but that much of their time was spent looking for food. He recalls the German soldiers coming into the villages and taking food for themselves.

Tags: Food,Poverty

Share this Clip +

Share YouTube:

Share from this page:


Impressions of Korea

Emmanuel Pitsoulakis describes his first impressions of the Korea and the Korean people. He notes what he saw reminded him of his youth in Crete under German occupation, particularly the lack of food. He continues that Americans often prevented the Greek soldiers from helping those wanting food and other aid.

Tags: Seoul,Food,Impressions of Korea,Living conditions,Physical destruction,Poverty,South Koreans

Share this Clip +

Share YouTube:

Share from this page:


A Message of Peace

Nearly seventy years after the start of the Korean War, Emmanuel Pitsoulakis wishes peace and unity among all Koreans.

Tags: Message to Students,Modern Korea,North Koreans,South Koreans

Share this Clip +

Share YouTube:

Share from this page:


Video Transcript

0:00:00 [Beginning of Recorded Material]

Interviewer: Please, introduce yourself. Your name and your birth date.

Παρακαλώ, συστηθείτε. Το όνομα και την ημερομηνία γέννησής σας.

Translator: Παρακαλώ πολύ, πείτε το όνομά σας και την ημερομηνία γέννησής.

Please, tell your name and your birth date.

Emmanuel Pitsoulakis: Εμμανουήλ Πιτσουλάκης του Σταύρου, στις 14 Ιανουαρίου του 1931.

Emmanuel Pitsoulakis of Stavros, on January 14, 1931.

T: His name is Pitsoulakis, as it was said before…

Το όνομά του είναι Πιτσουλάκης, όπως ειπώθηκε πριν…

I: First name is Emmanuel?

Το μικρό όνομα είναι Εμμανουήλ;

T: Emmanuel.


EP: Εμμανουήλ, ναι.

Emmanuel, yes.

I: Where you born in this island? Crete?

Γεννηθήκατε σε αυτό το νησί; Στην Κρήτη;


T: Γεννηθήκατε εδώ, στην Κρήτη; Σε αυτό το νησί;

Were you born here, in Crete? On this island?

EP: Εδώ στο νησί, στην Επισκοπή που λέω πως είμαι, εκεί γεννήθηκα.

Here on the island, in Episkopi that I say I am, I was born there.

T: He was born in this island, Crete. The place is Episkopi.

Γεννήθηκε σε αυτό το νησί την Κρήτη. Το μέρος είναι η Επισκοπή.

EP: Επισκοπή Ηρακλείου.

Episkopi Heraklion.

T: Episkopi Heraklion.

Επισκοπή Ηρακλείου.

I: So, what did you do in your childhood, when you were very young? Fishing, swimming or going up to mountains? What did you do? Tell me. How did you spend your childhood?

Λοιπόν, τι κάνατε στην παιδική σας ηλικία, όταν ήσασταν πολύ νέος; Ψάρεμα, κολύμπι ή ανεβαίνατε στα βουνά; Τι κάνατε; Πείτε μου. Πώς περάσατε την παιδική σας ηλικία;


T: Σαν χόμπι, τι είχατε; Δηλαδή κολυμπούσατε, περπατούσατε, παίζατε κάποιο σπορ, ανεβαίνατε σε βουνά;

As a hobby, what did you have? That is, did you swim, walk, play any sport, climb mountains?

EP: Τότε, όταν ήμουν εγώ μικρό παιδί, είχαν έρθει εδώ οι Γερμανοί και είχαμε την Κατοχή. Οπότε εμείς δεν μπορούσαμε ούτε παιχνίδια να κάνουμε, ούτε τίποτα. Μόνο κοιτάζαμε να βρούμε τίποτα να φάμε και είχαμε τότε στα σπίτια κατσίκες και πρόβατα, και τα βοσκούσαμε και βγάζαμε το γάλα και πίναμε το γάλα και κάναμε και κάτι τυράκια. Δεν είχαμε παιχνίδια τότε, διότι ήταν η πείνα. [laughs]

Then, when I was a small child, the Germans had come here and we had the Occupation. So we could not play games or do anything. We just looked to find something to eat and then we had goats and sheep in the houses, and we grazed them, took out the milk, drank the milk and made some cheese. We did not have games then, because there was hunger. [laughs]


T: He is talking about his young age that was during the German occupation. They didn’t have time to play in those times. They tried to find something to eat, but they had some goats as well as sheep to have milk and make some cheese. That is why he is so healthy, walking all the time.

Μιλάει για τη νεαρή του ηλικία που ήταν κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Δεν είχαν χρόνο να παίξουν εκείνη την εποχή. Προσπαθούσαν να βρουν κάτι για να φάνε, αλλά είχαν και κατσίκες καθώς και πρόβατα για να έχουν γάλα και να φτιάξουν λίγο τυρί. Γι’ αυτό είναι τόσο υγιής, περπατώντας συνεχώς.


I: [laughs] Walking all the time. So, how was German soldiers, German occupation? Were they brutal? How was it?

[γέλια] Περπατώντας συνεχώς. Πώς ήταν λοιπόν οι Γερμανοί στρατιώτες, η γερμανική κατοχή; Ήταν βάναυσοι; Πώς ήταν;

T: Οι Γερμανοί στρατιώτες ήταν ευγενικοί ή ήταν βίαιοι;

Were the German soldiers polite or violent?


EP: Είχαν και πολύ ευγενικούς. Πίεζαν κι αυτοί. Δεν ήταν όλοι το ίδιο. Είχαν κι ευγενικούς.

They had some very kind. They were pushing too. They were not all the same. There were some polite.

T: There were some kind, but most of them were brutal.

Υπήρχαν κάποιοι ευγενικοί, αλλά οι περισσότερα ήταν βάναυσοι.

I: So, you did not like them.

Λοιπόν, δεν του συμπαθούσατε.

T: Δεν συμπαθούσατε οπωσδήποτε τους Γερμανούς.

You definitely did not like the Germans.

EP: Στο χωριό που ερχόντουσαν καμιά φορά γυρεύανε κάτι να πάρουν, αβγά, τσικουδιά, κρασί, τέτοια.

In the village where they sometimes came, they were looking for something to get, eggs, tsikoudia, wine, such.


T: They went to Episkopi village, the Germans, in order to get some eggs, some food, some cheese, to get them from the people who lived there.

Πήγαιναν στο χωριό Επισκοπή, οι Γερμανοί, για να πάρουν μερικά αυγά, λίγο φαγητό, λίγο τυρί, για να τα πάρουν από τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί.

I: Very similar, because Korea was under the Japanese colonial control 35 years and Japanese were very brutal. So, we share the same kind of colonial or foreign occupancy.

Πολύ παρόμοιο, επειδή η Κορέα ήταν υπό τον ιαπωνικό αποικιακό έλεγχο 35 χρόνια και οι Ιάπωνες ήταν πολύ βάναυσοι. Έτσι, μοιραζόμαστε το ίδιο είδος αποικιακής ή ξένης κατοχής.


T: Η Κορέα υπέφερε από την Ιαπωνία επί 35 χρόνια.

Korea has suffered from Japan for 35 years.

EP: Πιο μπροστά, ε;

Before that, right?

T: Από το 1910 έως το 1945 ήταν κάτω από την Ιαπωνική κατοχή, οι οποίοι ήταν βίαιοι, σκληρότατοι, θέλανε ακόμα και τη γλώσσα τους να καταργήσουνε. Ήτανε πάρα πολύ βίαιοι, άγριοι απέναντι στους Κορεάτες.

From 1910 to 1945 they were under Japanese occupation, who were violent, very cruel, they even wanted to get rid of their language. They were very violent, fierce against the Koreans.


EP: Τώρα σε διακόπτω, με την Ιαπωνία, νομίζω πως ένας στόλος Αμερικάνικος ή Γιαπωνέζικος, τον έχουνε βουλιάξει στη Μανίλα. Τότε, το 1944.

Now let me interrupt you, with Japan, I think an American or Japanese fleet has sunk it in Manila. It was then, in 1944.

T: Κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχε.

During World War II it existed.

EP: Γιατί περάσαμε από κει, στον γυρισμό.

Because we went from there, on the way back.

T: Κατάλαβα. Πολύ ωραία.

I got it. Very nice.

T: He says that during the return from Korea to Greece, they passed from Manila where there was a fleet battle and the Japanese fleet I think it was defeated.

Λέει ότι κατά την επιστροφή από την Κορέα στην Ελλάδα, πέρασαν από τη Μανίλα όπου υπήρχε ναυμαχία και ο ιαπωνικός στόλος νομίζω ότι ηττήθηκε.


I: Okay. Tell me about the school you went through.

Εντάξει. Πείτε μας για το σχολείο που πήγατε.

T: Πείτε μας για το σχολείο. Πήγατε σχολείο; Ποιες τάξεις;

Tell us about school. Did you go to school? Which classes?

EP: Πήγα μέχρι την Τετάρτη Δημοτικού και τότε κάναμε πρωί και βράδυ, αλλά πήγαινα για παράδειγμα τη Δευτέρα, και μετά τη Δευτέρα το βράδυ δεν πήγαινα, την Τρίτη δεν πήγαινα, όταν ήθελα πήγαινα. Ήταν τότε οι Γερμανοί, βιβλία δεν είχαμε, τίποτα δεν είχαμε, και πήγα μέχρι την Τετάρτη. Στην Πέμπτη πήγα δύο μήνες, κι όχι κάθε μέρα. Στους δύο μήνες ζήτημα να πήγα πέντε μέρες. Και μετά έφυγα, δεν ξαναπήγα. Ήταν οι Γερμανοί τότε, δεν μπορούσαμε.

I attended until the Fourth class of elementary school and then we went morning and night, but I went for example on Monday, and then I did not go Monday night, I did not go on Tuesday, I went whenever I wanted to. It was the Germans then, we had no books, we had nothing, and I went until Fourth class. I attended the Fifth class for two months, not every day. I went less than five times in two months issue. And then I left, I did not go again. It was the Germans then, we were not able.


T: He has finished the 4th Class of the First School. He didn’t attend the 5th Class because they were under the German occupation.

Έχει τελειώσει την 4η τάξη του Δημοτικού. Δεν παρακολούθησε την 5η τάξη επειδή βρισκόντουσαν υπό γερμανική κατοχή.

I: I see. During your school or before you go to Korea, did you know anything about Korea? Did you know where Korea was in the map?

Καταλαβαίνω. Κατά τη διάρκεια του σχολείου σας ή πριν πάτε στην Κορέα, γνωρίζατε τίποτα για την Κορέα; Γνωρίζατε πού βρισκόταν η Κορέα στον χάρτη;

T: Στο σχολείο ή πριν από αυτό, όταν ήσασταν παιδί και νέος μετά, είχατε ακούσει ποτέ για την Κορέα;

At school or before, when you were a kid and young afterwards, did you ever hear about Korea?


EP: Όχι, ποτέ. Για την Κορέα μάθαμε εμείς όταν ήμουν φαντάρος στην Πάτρα το 1954. Τότε το μάθαμε. Πιο μπροστά ακούσαμε για την Κορέα, το 1950, αλλά στην Πάτρα το 1954.

No, never. We found out about Korea when I was a soldier in Patras in 1954. Then we found out. Earlier we heard about Korea, in 1950, but in Patras in 1954.

T: He had never heard anything about Korean peninsula, except when he had joined the army and especially in 1954 during the Korean War. Of course, it had stopped at that time, but it was that time that he had heard about Korea.

Δεν είχε ακούσει ποτέ τίποτα για τη χερσόνησο της Κορέας, εκτός από τόταν μπήκε στο στρατό και ειδικά το 1954 κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας. Φυσικά, είχε σταματήσει εκείνη τη στιγμή, αλλά ήταν εκείνη τη στιγμή που είχε ακούσει για την Κορέα.


I: When did you join the military?

Πότε πήγατε στον στρατό;

T: Πότε πήγατε στον στρατό;

When did you join the army?

EP: Φαντάρος πότε πήγα;

When did I go as a soldier?

T: Ναι.


EP: Πήγα το 1954 φαντάρος.

I went as a soldier in 1954.

T: Στην Κορέα;

In Korea?

EP: Στην Κορέα πάλι την ίδια χρονιά, το 1954, τον Σεπτέμβριο νομίζω πως φύγαμε από εδώ.

In Korea, again in the same year, in 1954, in September I think we left here.


T: He joined the army in 1954 and the same year he went to Korea, about September.

Πήγε στον στρατό το 1954 και την ίδια χρονιά πήγε στην Κορέα, περίπου τον Σεπτέμβριο.

I: Okay. Korean War broke in 1950. Did you know that there was war in Korea? At the time 1950.

Εντάξει. Ο πόλεμος της Κορέας ξέσπασε το 1950. Γνωρίζατε ότι υπήρχε πόλεμος στην Κορέα; Τότε, το 1950.

T: Το 1950 που ξέσπασε ο πόλεμος, άκουσες για τον κορεατικό πόλεμο;

In 1950, when the war broke out, did you hear about the Korean War?

EP: Ακούγαμε τότε ότι ήταν πόλεμος το 1950 στην Κορέα, και το 1951-52, αλλά μετά που πήγα εγώ φαντάρος και μας το είπαν για την Κορέα, τότε το συνειδητοποιήσαμε πιο καλά. Αλλά πιο μπροστά το ακούγαμε, το 1950 που πήγαν από εδώ, από την Ελλάδα.

We heard then that there was a war in 1950 in Korea, and in 1951-52, but after I went as a soldier and we were told about Korea, then we realized it better. But further on we heard it in 1950, when they went there from here, from Greece.


T: He heard about the Korean War since 1950, when the war broke, and he had a better idea, icon, when he went to Korea.

Άκουσε για τον πόλεμο της Κορέας από το 1950, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, και είχε μια καλύτερη ιδέα, εικόνα, όταν πήγε στην Κορέα.

I: Have you ever imagined that you would go to the country that you didn’t know and fight for that country? Have you ever imagined that you could be a Korean War veteran?

Έχετε φανταστεί ποτέ ότι θα πηγαίνατε σε μια χώρα που δεν ξέρατε και θα πολεμούσατε για αυτήν τη χώρα; Έχετε φανταστεί ποτέ ότι θα μπορούσατε να είστε βετεράνος πολέμου της Κορέας;


T: Μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε ότι θα πηγαίνατε στην Κορέα να γίνετε βετεράνος;

Could you ever imagine going to Korea to become a veteran?

EP: Πιο μπροστά, όχι. Ποτέ.

Before, no. never.

T: He never had thought about that.

Ποτέ δεν το είχε σκεφτεί.

I: So, now you are a Korean War veteran. What do you think? How do you put this into perspective? How you become a Korean War veteran and what do you think about it?

Τώρα λοιπόν είστε βετεράνος πολέμου της Κορέας. Τι νομίζετε; Πώς το τοποθετείτε σε προοπτική; Πώς γίνατε βετεράνος πολέμου της Κορέας και τι πιστεύετε για αυτό;


T: Τώρα λοιπόν που έχετε αυτές τις εμπειρίες από τον πόλεμο της Κορέας και την εκεί παραμονή σας για κάποιους μήνες, ποια είναι η σκέψη σας, ποια είναι η άποψή σας γι’ αυτόν τον πόλεμο;

So now that you have these experiences from the Korean War and your stay there for a few months, what is your thinking, what is your view on this war?

EP: Αυτός ο πόλεμος ήταν πολύ κακός για όλους εκεί πέρα στην περιοχή. Σε όλον τον κόσμο, πήγαν πολλά κράτη εκεί. Αλλά ήταν πολύ κακός και ποτέ να μην ξαναέρθει τέτοια εποχή να γίνει τέτοιος πόλεμος.

This war was very bad for everyone out there in the area. All over the world, many states went there. But it was very bad, and never to come again the time for such a war.


T: The war was one of the worst things he has in his life, and also he wishes not to be repeated such a war.

Ο πόλεμος ήταν ένα από τα χειρότερα πράγματα που έχει στη ζωή του, και επίσης επιθυμεί να μην επαναληφθεί ένας τέτοιος πόλεμος.

I: What was your specialty? Infantry or canon or whatever, and then his unit. What company, what battalion, things like that.

Ποια ήταν η ειδικότητά σας; Πεζικό ή πυροβολικό ή οτιδήποτε άλλο, και μετά η μονάδα του. Ποιος Λόχος, ποιο Τάγμα, τέτοια πράγματα.

T: Πείτε μας για τη μονάδα στην οποία υπηρετήσατε και την ειδικότητα που είχατε.

Tell us about the unit you served in and the specialty you had.


EP: Υπηρέτησα στη μονάδα, στο τάγμα που πήγαμε στην Κορέα. Είχαμε φύγει μακριά από τη Σεούλ, είχαμε περάσει τον 38ο παράλληλο και είχαμε προχωρήσει πάνω από 70 χιλιόμετρα προς τα βόρεια εδάφη, μας έλεγαν τότε οι αξιωματικοί.

I served in the unit, in the battalion that we went to Korea. We had gone far from Seoul, we had crossed the 38th parallel and we had advanced more than 70 kilometers to the northern territories, the officers were telling us then.

T: Ειδικότητα;


EP: Η ειδικότητα είναι πολυβολητής. Είχα οπλοπολυβόλο. Αλλά μετά, όταν πήγαμε εκεί πάνω, κάτι αξιωματικοί που γνωριστήκαμε με βάλανε ύστερα στην πύλη του Λόχου και ήμουν εκεί κάθε πρωί και χαιρετούσα όσους περνούσαν.

The specialty is machine gunner. I had a machine gun. But then, when we went up there, some officers we met put me at the gate of the Battalion and I was there every morning and greeted those who were passing by.


T: He was one of the soldiers of the Greek battalion. He remembers that they overpassed the 38th parallel. They went about 50 kilometers north. He was a machine gunner, user of a machine gun.

Ήταν ένας από τους στρατιώτες του ελληνικού Τάγματος. Θυμάται ότι ξεπέρασαν τον 38ο παράλληλο. Πήγαν περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια. Ήταν πολυβολητής, χειριστής πολυβόλου.


I: Okay. And machine gunner always becomes the target of enemy’s shooting, because they don’t want enemy’s machine gun. Was it dangerous? Were you wounded? Were you hit? Is there any… Oh, ok! So, what was his mission? What did he do?

Εντάξει. Και ο πολυβολητής γίνεται πάντα ο στόχος των πυροβολισμών του εχθρού, επειδή δεν θέλουν το πολυβόλο του εχθρού. Ήταν επικίνδυνο; Πληγωθήκατε; Χτυπήσατε; Υπάρχει… Ω, εντάξει! Λοιπόν, ποια ήταν η αποστολή του; Τι έκανε;


T: Είπατε λοιπόν ότι εκτός από πολυβόλο, μετά ήσασταν αρχιφύλακας πύλης.

So you said that in addition to the machine gun, then you were the gatekeeper.

EP: Ναι, κάθε μέρα ήμουν εκεί. Κάθε μέρα το πρωί.

Yes, I was there every day. Every morning.

T: He used to be guard at the gate of the camp.



I: Where was it?

Πού ήταν;

T: Πού ήταν τότε το τάγμα; Σε ποια περιοχή;

Where was the Battalion then? In which area;

EP: Δεν ξέρω ακριβώς, ήμασταν έξω σε βουνό. Μας είπαν οι αξιωματικοί ότι είχαμε προχωρήσει μετά τον 38οπαράλληλο, είχαμε προχωρήσει 70 χιλιόμετρα μέσα στα άλλα.

I do not know exactly, we were out on a mountain. The officers told us that we had advanced after the 38th parallel, we had advanced 70 kilometers in the others.

T: He does not remember exactly the site, but he remembers that officers told them that they were 70 kilometers over the 38th parallel on a mountain.

Δεν θυμάται ακριβώς την τοποθεσία, αλλά θυμάται ότι οι αξιωματικοί τους είπαν ότι ήταν 70 χιλιόμετρα πάνω από τον 38ο παράλληλο σε ένα βουνό.


I: On a mountain. Okay. When he went through Korea, what is the image? What did he think about Korea at that time? The people, how did they behave, about food shortage and destruction, all these things. What did he think about it?

Σε ένα βουνό. Εντάξει. Όταν πέρασε από την Κορέα, ποια είναι η εικόνα; Τι σκέφτηκε για την Κορέα εκείνη την εποχή; Οι άνθρωποι, πώς συμπεριφέρθηκαν, για την έλλειψη τροφίμων και την καταστροφή, όλα αυτά τα πράγματα. Τι σκέφτηκε σχετικά με αυτό;


T: Πήγατε πρώτα στη Σεούλ, προφανώς.

You went to Seoul first, obviously.

EP: Ναι, ναι.

Yes, yes.

T: Ποια είναι η γνώμη σας για αυτή τη χώρα τότε; Ήταν κατεστραμμένη;

What is your opinion about this country then? Was it damaged?

EP: Ήταν πολύ κατεστραμμένη. Πολύ κατεστραμμένη.

It was very damaged. Very damaged.

T: Ο λαός;

The people?

EP: Ο λαός ήταν κι αυτός, πώς να το πω τώρα…

The people were also, how can I say it now…

T: Φτωχός;


EP: Ναι, γιατί τα είχαν ρημάξει όλα.

Yes, because they had ruined everything.

T: Ζητούσαν φαγητό; Βοηθάγατε καθόλου σε φαγητό; Το τάγμα, εσείς σαν στρατιώτες Έλληνες; Βοηθούσατε τα παιδιά;

Were they asking for food? Did you help with food at all? The Battalion, you as Greek soldiers? Did you help the children?


EP: Να σου πω την αλήθεια, γιατί αυτά γράφονται και δεν πρέπει να τα λέω, αλλά δεν μας άφηναν οι Αμερικάνοι να δίνουμε τα τρόφιμα τα περίσσια στους Κορεάτες.

To tell you the truth, because these are written and I should not say them, but the Americans did not let us give the excess food to the Koreans.

T: Κρυφά τους δίνατε τίποτα;

Did you secretly give them anything?

EP: Όταν μπορούσαμε, κρυφά τους δίναμε. Τα ψωμιά, αλάτια, έξι ψωμιά ήταν μαζί και δεν μας άφηναν να τους τα δίνουμε, μόνο τα ρίχναμε στα βαρέλια. Μαρμελάδες, τα κουτιά τη μία μέρα τα ανοίγαμε, την επαύριο να πέσουν στα βαρέλια. Μας είχαν οι Αμερικάνοι υπό την προστασία τους, δεν είχαμε δικό μας εφοδιασμό, μόνο κάθε μέρα πηγαίναμε από τον αμερικάνικο εφοδιασμό και παίρναμε τα τρόφιμα.

When we could, we secretly gave them. The breads, salts, six loaves were together and they did not let us give to them, we just threw them in the barrels. Jams, we opened the boxes one day, the next day they fell into the barrels. The Americans had us under their protection, we did not have our own supply, we just went to the American supply every day and got the food.

T: When he went to Seoul, he saw a devastated city, all ruined. Something important is that, when they wanted to help the Korean people who wanted assistance, some help, even in food or in clothes, everything, Americans didn’t allow them to do that. That is what he stresses.

Όταν πήγε στη Σεούλ, είδε μια κατεστραμμένη πόλη, όλα κατεστραμμένα. Κάτι σημαντικό είναι ότι, όταν ήθελαν να βοηθήσουν τους Κορεάτες που ήθελαν βοήθεια, κάποια βοήθεια, ακόμη και σε τρόφιμα ή ρούχα, τα πάντα, οι Αμερικανοί δεν τους επέτρεπαν να το κάνουν. Αυτό τονίζει.

I: Why?


T: Γιατί οι Αμερικάνοι δεν σας άφηναν να δώσετε;

Why didn’t the Americans let you give?

EP: Δεν ξέρουμε για ποιο πράγμα, δεν ξέρουμε. Δεν μας άφηναν, δεν ξέρω την αιτία. Γιατί αυτά που παίρναμε την ημέρα από τον εφοδιασμό τον Αμερικάνικο, όσα προλαβαίναμε και τρώγαμε την ημέρα, την επαύριο έπρεπε να πάρουμε καινούργια, κι όσα μένανε τα πετούσαμε στα βαρέλια. Δεν τα αφήνανε να τα φάμε και την επαύριο, μόνο κάθε μέρα καινούργιο εφοδιασμό.

We do not know why, we do not know. They did not let us, I do not know the reason. Because what we got during the day from the American supply, what we caught and ate during the day, the next day we had to get new, and what was left we threw it in the barrels. They did not let us eat them the next day, only a new supply every day.

T: Ο λαός, οι άνθρωποι, πήγαιναν στα βαρέλια να τα πάρουνε;

Did the people go to the barrels to get them?

EP: Είχα ακούσει, δεν τους είδα. Είχα ακούσει ότι μετά που είχαμε τα βαρέλια και πηγαίνανε και τα ρίχνανε κάτω σε μια ρεματιά, πήγαιναν εκεί και τα τρώγανε. Τα παίρνανε.

I had heard, I did not see them. I had heard that after we had the barrels and they went and threw them down in a ravine, they went there and ate them. They got them.


T: According to the Americans, they ought to eat everything they gave them daily, and the rest that remained, they were thrown to the litter. I asked him if Korean people went there to get some food, even from the litter. He had not seen it but he had heard about that and it might happened.

Σύμφωνα με τους Αμερικανούς, έπρεπε να τρώνε ό,τι τους έδιναν καθημερινά, και τα υπόλοιπα που έμεναν, πετάγονταν στα σκουπίδια. Τον ρώτησα αν οι Κορεάτες πήγαιναν εκεί για να πάρουν φαγητό, ακόμη και από τα σκουπίδια. Δεν το είχε δει, αλλά το είχε ακούσει και μπορεί να συνέβαινε.


Ι: So, when he saw all this destruction, poverty, miserable situation, what did he think about Korea?

Έτσι, όταν είδε όλη αυτή την καταστροφή, τη φτώχεια, την άθλια κατάσταση, τι σκέφτηκε για την Κορέα;

T: Βλέποντας όλη αυτή την καταστροφή, αυτή την έλλειψη τροφής, ποια ήταν τα συναισθήματά σου;

Seeing all this disaster, this lack of food, what were your feelings?


EP: Όλοι οι Έλληνες που είχαμε πάει, είχαμε στενοχωρηθεί πάρα πολύ με την κατάσταση που ζούσαν αυτοί οι καημένοι τότε. Κι εμείς την είχαμε ζήσει όταν ήμασταν μικρά παιδιά με τους Γερμανούς, και είδαμε και την κατάσταση αυτή που ζήσανε και λυπούμασταν πάρα πολύ.

All the Greeks we had gone to, we were very upset with the situation that these poor people were living at that time. We had experienced it when we were young children with the Germans, and we saw the situation that they lived and we were very sad.


T: The only thing that they felt it was sorrow with that situation. Besides it reminded them the German occupation, they passed the same tragedy without something to eat, people died without having something to eat and they were very sorrowed about that.

Το μόνο πράγμα που ένιωθαν ήταν θλίψη με αυτήν την κατάσταση. Εκτός από ότι τους υπενθύμισε τη γερμανική κατοχή, πέρασαν την ίδια τραγωδία χωρίς κάτι να φάνε, οι άνθρωποι πέθαναν χωρίς να φάνε κάτι και ήταν πολύ λυπημένοι για αυτό.

I: When did he leave Korea?

Πότε έφυγε από την Κορέα;

T: Πότε φύγατε από την Κορέα για επιστροφή;

When did you leave Korea to return?


EP: Φύγαμε το 1955. Θα καθόμασταν λίγο ακόμα, αλλά υπήρχαν κάτι φασαρίες και μας πήραν πάλι πίσω όλο το στράτευμα. Φύγαμε το 1955 από εκεί.

We left in 1955. We would stay longer, but there were some troubles and all the troops went back. We left in 1955.

T: Τελευταία αποστολή;

Last mission?

EP: Εγώ ήμουν στην 20η, ήταν άλλη μία ακόμη. Δεν ήμουν ακριβώς στην τελευταία, στην προτελευταία.

I was in the 20th and there was another one. I was not exactly in the last, but in the penultimate.

T: He left Korea in 1955. It was the mission before the last one.

Έφυγε από την Κορέα το 1955. Ήταν η αποστολή πριν από την τελευταία.

I: Okay. And have you been back to Korea since then?

Εντάξει. Και έχετε επιστρέψει στην Κορέα από τότε;


T: Πήγατε ποτέ στην Κορέα ξανά μετά;

Have you ever been to Korea again since?

EP: Το 2010, στη Σεούλ.

In 2010, in Seoul.

T: In 2010. He visited Seoul during the visit program.

Το 2010. Επισκέφτηκε τη Σεούλ κατά τη διάρκεια του προγράμματος επίσκεψης.

I: Did he go by himself or with any family member?

Πήγε μόνος του ή με κάποιο μέλος της οικογένειας;

T: Είχατε μαζί κάποιο πρόσωπο δικό σας, συγγενικό πρόσωπο;

Did you have a person of your own with you, a relative?

EP: Όταν πήγα στην Κορέα επισκέπτης; Όχι, είπα τότε στην κόρη μου να την πάρω, γιατί μπορούσαμε να πάρουμε συνοδό, αλλά ήταν δασκάλα κι ήταν και διευθύντρια, και δεν μπορούσε να έρθει.

When I went to Korea visitor? No, I then told my daughter to take her, because we could get a companion, but she was a teacher and she was also the director, and she could not come.


T: Although he had the opportunity to get a person, especially his daughter, it was impossible because of her duties here. She is a teacher.

Αν και είχε την ευκαιρία να πάρει ένα άτομο, ειδικά την κόρη του, ήταν αδύνατο λόγω των καθηκόντων της εδώ. Είναι δασκάλα.

EP: Συγγνώμη που σε διακόπτω. Όταν πηγαίναμε στην Κορέα με το βαπόρι, περνούσαμε τη Φορμόζα, τώρα το λένε Ταϊβάν. Το πρωί που σηκωθήκαμε, όταν πλησιάσαμε τα σύνορα της Φορμόζας, βλέπουμε τέσσερα πολεμικά Αμερικάνικα τα οποία μας συνόδευαν δύο μερόνυχτα, μέχρι να περάσουμε τα σύνορα της Ταϊβάν. Τότε ήταν Φορμόζα. Όταν πηγαίναμε φοβηθήκαμε πολύ.

Sorry to interrupt you. When we went to Korea by ship, we passed Formosa, now they call it Taiwan. The morning we got up, as we approached the Formosa border, we saw four American warships accompanying us for two days and nights, until we crossed the Taiwan border. It was Formosa then. When we went, we were very scared.

T: Στην Ιντσεόν βγήκατε.

You went out to Incheon.

EP: Στην Ιντσεόν, ναι. Φοβηθήκαμε πολύ.

To Incheon, yes. We were very scared.


T: He discusses about going to Korea for the first time. The ship was accompanied by two American ships when they passed the Formosa Strait in order to go to Incheon port.

Συζητά για την πρώτη φορά που πήγαιναν στην Κορέα. Το πλοίο συνοδευόταν από δύο αμερικανικά πλοία όταν πέρασαν από το Στενό της Φορμόζα για να πάνε στο λιμάνι της Ιντσεόν.

I: Is it in 2010?

Έγινε το 2010;

T: No, the first time he went to Korea. I mean in 1954.

Όχι, την πρώτη φορά που πήγε στην Κορέα. Εννοώ το 1954.

I: So, now we have your daughter with you. What is your name, please?

Τώρα λοιπόν έχουμε την κόρη σας μαζί σας. Ποιο είναι το όνομά σας παρακαλώ;


T: Τώρα λοιπόν έχετε την κόρη δίπλα σας. Ποιο είναι το όνομά της; Πώς λέγεται;

Now you have the daughter next to you. What is her name; How is she called;

EP: Κατερίνα.


I: How are you doing? What is your job?

Πώς είστε; Ποιο είναι το επάγγελμά σας;

T: Ποιο είναι το επάγγελμά σας;

What is your profession?

Katerina Pitsoulakis: Ήμουν δασκάλα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και για 7 χρόνια διευθύντρια σε Δημοτικό σχολείο.

I was a schoolteacher in primary education, and for 7 years a director in elementary school.

T: You were a teacher.

Ήσασταν δασκάλα.

KP: Τώρα είμαι συνταξιούχος.

I’m retired now.

T: She was a teacher, now she is a pensioner, she used to work as a teacher, and then for 7 years she was the chief of the school.

Ήταν δασκάλα, τώρα είναι συνταξιούχος, δούλευε ως δάσκαλος και στη συνέχεια για 7 χρόνια ήταν επικεφαλής του σχολείου.


I: Chief of the school! What did she teach about?

Επικεφαλής του σχολείου! Τι δίδασκε;

T: Τι διδάσκατε;

What did you teach?

KP: Εμείς εδώ στο Δημοτικό σχολείο διδάσκουμε όλα τα μαθήματα. Γλώσσα, Μαθηματικά, Θεολογία, Γυμναστική, Καλλιτεχνικά. Τα χρόνια που ήμουν εγώ. Τώρα έχουν εξειδίκευση. Γιατί έχω πάρει σύνταξη εννέα χρόνια.

We here at Primary School teach all the lessons. Language, Mathematics, Theology, Gymnastics, Art. The years I was. Now they have specialization. Because I have been retired for nine years.

T: In those years she used to be a teacher, she taught any faculty, all the lessons of the curriculum.

Εκείνα τα χρόνια που ήταν δασκάλα, δίδασκε όλα τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών.


I: Do you know anything about Korea now?

Γνωρίζετε κάτι για την Κορέα τώρα;

T: Γνωρίζετε τίποτα γύρω από την Κορέα τώρα;

Do you know anything about Korea now?

KP: Ναι, γνωρίζω πολλά. Είναι μια πολύ ανεπτυγμένη χώρα, ενώ πέρασε τόσο καταστροφικό πόλεμο, με πολύ φιλόξενους ανθρώπους, πολύ έξυπνους, πολύ δημιουργικούς και πάρα πολύ ανθρωπιστές. Και αυτό που πρέπει να πω είναι ότι δεν ξεχνάνε αυτούς τους ανθρώπους που πήγαν τότε σε τόσο μακρινό τόπο για να τους βοηθήσουν στον πόλεμο που είχαν. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, να μην ξεχνάς.

Yes, I know a lot. It is a very developed country, while it went through such a devastating war, with very hospitable people, very smart, very creative and very humanistic. And what I have to say is that they do not forget these people who then went to such a distant place to help them in the war they had. This is very important, to not forget.


T: She saw a country with such a progress, she met kind people, clever people, and especially she underlines that Korean people have the best things for the veterans who went there to fight for the independence of your country.

Είδε μια χώρα με τέτοια πρόοδο, γνώρισε ευγενικούς ανθρώπους, έξυπνους ανθρώπους, και ειδικά υπογραμμίζει ότι οι Κορεάτες έχουν τα καλύτερα πράγματα για τους βετεράνους που πήγαν εκεί για να πολεμήσουν για την ανεξαρτησία της χώρας σας.


I: Korea is now 11th largest economy in the world and one of the most strong democracies in Asia. And you heard what your father just told us about Korea in 1954-55. So, what do you think about this? Your father didn’t know Korea before, he went, fought for us, we were poor, miserable, now 11th largest economy in the world, very strong democracy. What do you think about that?

Η Κορέα είναι τώρα η 11η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και μία από τις πιο ισχυρές δημοκρατίες στην Ασία. Και ακούσατε τι μας είπε μόλις ο πατέρας σας για την Κορέα το 1954-55. Λοιπόν, τι πιστεύετε για αυτό; Ο πατέρας σας δεν γνώριζε την Κορέα στο παρελθόν, πήγε, πολέμησε για εμάς, ήμασταν φτωχοί, άθλιοι, τώρα η 11η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, πολύ ισχυρή δημοκρατία. Τι πιστεύετε γι’ αυτό;


T: Όπως τυχόν γνωρίζετε, η Κορέα τώρα είναι 11η οικονομική δύναμη στον κόσμο και επίσης το δημοκρατικό της πολίτευμα στερεώνεται. Ποια είναι η γνώμη σας; Τι ακριβώς σκέφτεστε για αυτή τη χώρα, όπως την είδατε, και τα βήματα που έχει κάνει; Ποια είναι η γνώμη σας; Τι έχετε να πείτε;

As you may know, Korea is now the 11th largest economic power in the world, and also its democracy is being strengthened. What is your opinion? What exactly do you think about this country, as you saw it, and the steps it has taken? What is your opinion; What do you have to say?


KP: Ακούγοντας όλα αυτά που έζησε ο μπαμπάς μου την περίοδο του πολέμου, τώρα βλέπουμε στην τηλεόραση μια πολύ μεγάλη ανάπτυξη. Άκουσα και τον μπαμπά μου αυτά που είδε το 2010, είδα φωτογραφίες. Βλέπω μία χώρα που είναι, επιτρέψτε μου να το πω, ένα λουλούδι της Ανατολής, μια ειρηνική χώρα, πάρα πολύ σημαντικό. Εύχομαι κάποια στιγμή να τα βρουν και με τους γείτονες στον βορρά, ούτως ώστε να μπορεί να προχωρήσει ακόμα πιο πολύ η ανάπτυξη, γιατί το να έχεις έναν γείτονα να σε απειλεί, γι’ αυτή τη χώρα, κατά τη γνώμη μου, επειδή κι εμείς ζούμε περίπου το ίδιο με τους Τούρκους, ότι πάει τη χώρα λίγο πίσω. Εύχομαι να τα βρουν με τους γείτονες, γιατί κι εμείς είμαστε περίπου στην ίδια κατάσταση με τους Τούρκους, επιτρέψτε μου να το πω αυτό.

Listening to everything my dad went through during the war, we now see a lot of growth on TV. I also heard what my dad saw in 2010, I saw photos. I see a country that is, let me say, a flower of the East, a peaceful country, very important. I hope that at some point they will get along with the neighbors in the north, so that development can go even further, because having a neighbor threatening you, for this country, in my opinion, because we also experience about the same with Turks, that the country goes a little back. I hope they get along with the neighbors, because we are in about the same situation with the Turks, let me say that.


T: She saw a lot of progress and peaceful people in Korea. She likes very much the situation that must be a reunion with North Korea, she wants not to be threatened by any enemy and she puts in her mind what Greece suffers with our neighbor country, Turkey. For that, she does not like Korea to have an enemy country beside that.

Είδε πολλή πρόοδο και ειρηνικούς ανθρώπους στην Κορέα. Επιθυμεί πολύ την κατάσταση ότι πρέπει να γίνει μια επανένωση με τη Βόρεια Κορέα, δεν θέλει να απειλείται από κανέναν εχθρό και βάζει στο μυαλό της τι υποφέρει η Ελλάδα με τη γειτονική μας χώρα, την Τουρκία. Για αυτό, δεν της αρέσει η Κορέα να έχει μια εχθρική χώρα δίπλα της.


I:  So, if I come back here to Crete making history-teaching material with your father’s interview, would you please let me talk about this with the schoolchildren here?

Επομένως, αν επιστρέψω εδώ στην Κρήτη δημιουργώντας υλικό διδασκαλίας ιστορίας με τη συνέντευξη του πατέρα σας, θα μου επιτρέπατε παρακαλώ να μιλήσω γι’ αυτό με τους μαθητές εδώ;

T: Όταν θα ξαναέρθει, ιδιαίτερα του χρόνου, έχει πολλά να κάνει ο άνθρωπος αυτός, μαζί με το υλικό αυτό που ακριβώς τώρα κατασκευάζει γύρω από τις συνεντεύξεις των βετεράνων, νομίζετε ότι αυτά μπορούν να ειπωθούν στο σχολείο, σε μαθητές;

When he comes back, especially next year, this man has a lot to do, along with the material he is just building around the veterans’ interviews, do you think that can be said at school, to students?


KP: Βέβαια. Διότι οι μαθητές, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να τα ξέρουν όλα. Δυστυχώς όμως, η Ιστορία που διδάσκεται, τουλάχιστον στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στο Δημοτικό σχολείο, δεν τα λέει όλα. Και πιστεύω ότι η Ιστορία πρέπει να είναι πιο ανοιχτή και να αναφέρεται και σε άλλους λαούς και σε πολέμους που ενεπλάκηκαν Έλληνες. Γιατί στην Ιστορία δεν αναφέρεται πουθενά. Ούτε στην Ιστορία στο Δημοτικό τουλάχιστον που έκανα εγώ μάθημα, αλλά ούτε στο Γυμνάσιο ούτε στο Λύκειο. Μόνο πέντε γραμμές, δεν είναι Ιστορία.

Of course. Because students, in my opinion, need to know everything. Unfortunately, the History that is taught, at least in primary education, in primary school, does not say everything. And I believe that History should be more open and refer to other peoples and wars in which Greeks were involved. Because it is not mentioned anywhere in History. Not in History at Elementary School at least where I taught, but neither in High School nor in Lyceum. Only five lines, this is not History.


T: Yes, she agrees, because History, especially in the First school, does not include anything about the Korean War. As about the High school and Lyceum, there are about five lines in the book of History speaking about the Korean War.

Ναι, συμφωνεί, επειδή η Ιστορία, ειδικά στο Δημοτικό σχολείο, δεν περιλαμβάνει τίποτα για τον Πόλεμο της Κορέας. Όσον αφορά το Γυμνάσιο και το Λύκειο, υπάρχουν περίπου πέντε γραμμές στο βιβλίο της Ιστορίας που μιλούν για τον πόλεμο της Κορέας.

I: Absolutely! That’s why I am doing this, okay? And so, there are many veterans awaiting here. I want to ask a last question. By 2020 is going to be the 70th anniversary. Do you have any message to the Korean people, the country that you fought for? What is it? What do you want to say to the Korean people?

Απολύτως! Γι’ αυτό το κάνω, εντάξει; Λοιπόν, υπάρχουν πολλοί βετεράνοι που περιμένουν εδώ. Θέλω να κάνω μια τελευταία ερώτηση. Το 2020 θα είναι η 70η επέτειος. Έχετε κάποιο μήνυμα προς τον Κορεάτικο λαό, τη χώρα για την οποία παλέψατε; Ποιο είναι αυτό; Τι θέλετε να πείτε στον Κορεάτικο λαό;

T: Το 2020 θα εορταστούν τα 70 χρόνια από την έναρξη του Κορεατικού πολέμου. Ως βετεράνος του Κορεατικού πολέμου, έχετε ένα μήνυμα να πείτε στον Κορεατικό λαό;

In 2020 the 70th anniversary of the start of the Korean War will be celebrated. As a veteran of the Korean War, do you have a message for the Korean people?

I: 70th anniversary.

70η επέτειος.


T: Έχετε να πείτε ένα μήνυμα στον Κορεατικό λαό για τον εορτασμό των 70 χρόνων από την έναρξη του Κορεατικού πολέμου;

Do you have a message to the Korean people for the celebration of the 70th anniversary of the beginning of the Korean War?

EP: Να είναι πάντα ήρεμοι, να μην έχουν ποτέ πόλεμο και να ζουν μια ηρεμία σαν άνθρωποι όχι πάντα με κακές ιδέες. Να λένε ότι σήμερα ή αύριο θα κάνουμε πόλεμο. Να είναι πάντα ήρεμοι. Να μην περιμένουν… Εμείς όταν πήγαμε, μας λέγανε ότι πάτε τώρα στην Κορέα, αλλά είναι ανακωχή και ίσως να κάνουν πάλι πόλεμο  μέχρι να φτάσετε. Γι’ αυτό να είναι πάντα ήρεμοι και να ζουν ήρεμα.

Always be calm, never have a war and live in peace as people not always with bad ideas. Not to say that today or tomorrow we will make war. Always be calm. Do not wait… When we left, we were told that you are going to Korea now, but it is a truce and they may go to war again until you arrive. That is why they should always be calm and live calmly.


T: According to his memory when he was in Korea in 1954, there was a rumor that the truce might be broken. So he wishes to the Korean people to have peace, no war and to live a very peaceful life from now and then.

Σύμφωνα με τη μνήμη του όταν ήταν στην Κορέα το 1954, υπήρχε φήμη ότι η ανακωχή θα μπορούσε να σπάσει. Επομένως, εύχεται στον Κορεάτικο λαό να έχει ειρήνη, χωρίς πόλεμο και να ζήσει μια πολύ ειρηνική ζωή από εδώ και στο εξής.


I: Thank you so much.

Ευχαριστώ πολύ.


[End of Recorded Material]

[Τέλος Ηχογραφημένου Υλικού]